مطالب مرتبط

4 دیدگاه

  1. محسن سلیمانی سرشت

    درود بر اندیشه والای نویسند محترم.
    تنها همین یک کلمه تخریب کننده نیست که ناهنجار است. شما بنوشته های دوستان منتقد و خبرنگار در مورد منصوریان دقت کنید. دقیقا میتوان از واژه هجمه استفاده کرد. بجای سازندگی از تخریب استفاده میشود به مربی که‌حمله میکنی به تیم حمله کردی. بازیکن هم دستپاچه میشود و اعتماد بنفسش از میان میرود. حسادت و شانتاژ و دلالی از پشت این هجمه احساس میشود. در فوتبال لیگ باخت قابل جبران است ولی هجمه نابود کننده است‌‌. استیل آذین کم تماشاگر با آنهمه ستاره نابود شد. حجازی و استیلی با آنهمه‌محبوبیت نابود شدند استقلال و منصوریان که جای خود دارد.
    نقد یعنی کمک به ارتقاء نه تخریب و نابودی.
    محسن سلیمانی سرشت.




    1



    0
    پاسخ
  2. حمید

    قول بهتون میدم اگر روزی برسه که قرار باشه ورزش رو فقط به خاطر لذت نگاه کرد تقریبا اکثرا طرفدارن ورزش دست ازش می کشن. اساسا در رقابت های ورزشی لذت روانی حاصل از شکست حریف مهمترین عامل محبوبیت ورزش هاست. یکی از مهمترین کارکردهای ورزش از نظر من اینه که جایگزین متمدنانه ای برای تنازعات، جنگ ها و اختلافاته. همین الان قبایل بسیار بدوی در افریقا زندگی می کنند که در نوعی مراسم آیینی خاص با هم مبارزه می کنند. این مراسم برای اون ها تا حدودی جایگزین نبردهای قبلیه ایشونه. مسابقات ورزشی هم از نظر من همین کارکرد رو داره. پس بیاین و لطفا حداقل در مقام نقد انکار نکنیم که از شکست (تحقیر) حریف خوشحال نمی شیم. اما…
    اما باهاتون موافقم که اگه قرار باشه این غریزه انسانی خودمون رو به شکلی متمدنانه ارضاء کنیم بهتره کمتر در مورد تحقیر حریف صحبت کنیم حتی اگه از تحقیرشون خوشحال شده باشیم. این نوع ریاکاری به نظر من بسیار ضروریه. چون باعث میشه مرزهای رفتارهامون رو کنترل کنیم تا نبردهای تمثیلی در زمین های ورزشی خیلی راحت تبدیل به جنگ های خیابانی نشن.




    1



    0
    پاسخ
    1. علی افشاری

      سلام بر نویسنده تحقیر که از دل ما می بگید بله انسان حقیر. سعی می کند ،دیگران را تحقیر کند واین معضلی است که ما در ایران با ان . رو برو هستیم،ایا در ایران زمانی خواهد رسید که انسانها فارق ااز تحقیر همدیگر را نقدکنند،تا رسوای جهان نشویم،




      0



      0
      پاسخ
  3. مهدی

    در یک نگاه کلی تیتر روزنامه های ورزشی از مسابقه (که در واقع نوعی بازی است و برنده و بازنده دارد) جنگی می سازند که شکست خورده و پیروز دارد.
    در هم شکستن
    تحقیر کردن
    به زانو در آوردن
    و امثالهم که در متن هم اشاره شده بود.
    از یک دیدگاه مسابقاتی چون فوتبال راهی متمدنانه تر برای تخلیه خشونت درونی و میل به پیروزی در آدمهاست. (که این نوع ادبیات روبه عقب محسوب میشود نه یاری رساننده).
    در کل دست مریزاد به نویسنده




    0



    0
    پاسخ

ارسال یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *