مطالب مرتبط

7 دیدگاه

  1. محسن سلیمانی سرشت

    بعنوان یک هوادار فوتبال که دقیقا ۶۰ سال است که با فوتبال آشنا شده و دنبال میکند، خیلی دلم میخواهد یک روانشناس و یک تاریخدان یا جامعه شناس هم دلایل این رفتارهای ناهنجار در میادین ورزش بخصوص فوتبال را بیان کند و فرهنگستان از طریق فضای مجازی یا میزگرد حضوری مناظراتی را بذگذار کند. نویسنده محترم، همه ی نارسایی های میادین و ورزشگاهها ریشه در کری خانی‌ندارد اما کری خوانی و تحقیر ریشه هایی در عوامل بیرون میدانی دارد. چرا تیمهای شهرستانی در شهر خودشان در مقابل پرسپولیس و استقلال غریبند؟

    پاسخ
    1. شبنم رضایی خوشرو

      منظور بنده هم این نبوده که تمام این عوامل ریشه در کری خوانی ها دارد. مثلا بنده در پایان نامه ام نقش قوانین حقوقی را در خشونت فوتبال بررسی کرده ام.

      پاسخ
  2. محمد رضا نظاملو

    با سلام ، متن متینی بود ولی اتحاد واژه غریبی می نماید در این وادی .وقتی که فیلم فحاشی دسته جمعی طرفداران سرخابی تهران را به ملت ترک هموطن خود در روزی که دو طرف مسابقه دو تیم تهرانی بود و شاید جمع کثیری از طرفداران هر دو تیم خود اصالتا ترک بوده باشندرا دیدم .به حال فرهنگی وطنم گریستم

    پاسخ
    1. شبنم رضایی خوشرو

      بنده دیشب آن فیلم را مشاهده کردم . آن فیلم دستکاری شده است. فیلم مربوط به سال قبل و یک کری به غایت بی مزه برای علی منصوریان از سوی هواداران پرسپولیس است. هدف فیلم ایجاد تفرقه میان هواداران است و متاسفانه خطای گوش انسان نیز باعث اشتباه می شود. من فیلم کامل را دارم و وقتی مشاهده کنید متوجه دستکاری شدن آن می شوید.

      پاسخ
  3. آراز

    حرفهای زیبا.ولی فقط همین.شما نمیتونید مثلا تصور کنید طرفدار منچستریونایتد و لیورپول متحد هم باشند یا سلتیک و گلاسکو…در مقیاس ایران هم شاید اتحاد سرخابیها مقدور باشد ولی بقیه تیمها نه.اتحاد در بستر عدالت و احترام میسر میشود.در ورزش ما به تبع جامعه مدنی ما اثری از اینها نیست.تا دلتان بخواهد رانت خواری،نژادپرستی و منیت بیداد میکند.
    اما خوبه که هنوز انسانهای ایده آل گرایی مثل شما هستند.

    پاسخ
    1. شبنم رضایی خوشرو

      سپاسگزارم از نقد شما، باید مصادیق اتحاد را توضیح می دادم تا از ابهام کلمه اتحاد بکاهم. هواداران فوتبال بارها با این موارد روبه رو بوده اند که یک بازیکن یک تیم مثلا استقلال حرف درستی را بیان می کند اما هوادران تیم های دیگر و علی الخصوص پرسپولیسی ها از او حمایت نمی کنند و فقط کری می خوانند غافل از اینکه چنین مشکلی بعدا گریبان گیر تیم های دیگر می شود. در غیر این صورت بدیهی است که مثلا هواداران آرسنال وتاتنهام هیچ گاه در بسیاری جهات با یک دیگر متحد نمی شوند. بنده هم در این جامعه با مشکلات وعدم احترام ها با دل پردرد زندگی میکنم اما باور کنید اگر هر کدام ما به مسئولیت شخصی خودمان متعهد باشیم جامعه بهتری خواهیم داشت. از خودمان شروع کنیم.

      پاسخ
      1. آراز

        ممنون از توضیحتون.من آرمان شما رو درک میکنم و بالطبع نمیتونم مخالف باشم.شاید من هم نمیتونم مصادیق حرفم رو واضح بگم چون بحثی مبسوط میطلبد.همانطور که وجود جریانهای ناهمسو لازمه دموکراسی در یک جامعه میباشد ،موافق فرمایش شما هستم که گاهی منافع بزرگتر میطلبد که تفاوتهایمان را موقتا فراموش کنیم و در مسیر هدفی متعالی تر با هم قدم بزنیم.مشکل اینجاست که بستر فرهنگی این اتحاد هنوز فراهم نیست.اگر بخواهم خودمانی تر بگویم سپاهان،تراکتور و بقیه تیمهای شهرستانی نمیتوانند زیاد روی دوستی سرخابیهای پایتخت حساب باز کنند.ولی سرخابیها چون قدرت چانه زنی حدودا برابری دارند گاها میتوانند متحدان خوبی باشند که عملا مخصوصا در لایه های مدیریتی اکثرا همین گونه هم هست.بازم متشکرم که نظر مخاطب براتون مهمه

        پاسخ

ارسال یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *