مطالب مرتبط

1 دیدگاه

  1. خسرو خسروی

    در مورد اون مثالی که زدید و احتمالا با چشمانه بسته منظورتونه چند نکته باید بگم که البته مربوط به اون تک نوشته نیست و میتونه کلی باشه.
    اون مقاله اینجا که چاپ شد فقط یک نفر نظر داده بود و اون من بودم. در آی اسپورت هم باز نشر دادید که من نظرات اونجا رو نخوندم و در جای دیگه رو نمیدونم. اما:
    ۱-همونطور که هر کنشی واکنش مربوط به خودش رو داره هر مقاله هم پاسخ مربوط به خودش رو داره. به نظر من در اون مقاله خود شما هم عصبی بودید. اکثر اوقات خود نوشته لحن رو میرسونه. و مقاله با لحن عصبانی پاسخش چند سطح خشمگینانه تره.
    ۲-گاهی وقتا جو اون سایت هم مهمه مثلا سایت نود رو نگاه کنید نظرات در یک محدوده خاص و با یک ادبیات تقریبا مشابه هست. ولی خوانندگان آی اسپرت عصابانی ترن و هر کسی مقاله میده یا استقلالیا میان میکوبوننش و یا پرسپولیسیا و یا یک دسته بندی دیگه کیروشی ها و غیر کیروشی ها و مثلا سایت طرفداری که کلا فحش هم توش آزاده.
    جالب اینجاست که یک شخص ممکنه در هر سه سایت بره و در هر کدوم بر طبق فرهنگ اون سایت نظر بزاره که من خودم اینو دیدم. مثلا در نود با ادبانه ولی در آی اسپرت پرخاشگرانه.
    در هر صورت به نظر میرسه این عوامل هم در میزان خشم خوانندگان موثره. و در پایان یه مثال ملموس تر نوشته های خانم اشکریزه که یه جوریه که خواننده یا یک نظر مخالف اساسی میده و یا موافق اساسی

    پاسخ

ارسال یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *